بازدید : مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 18 اسفند 1389
جشن لك لك ها نمادی از آمدن بهار در بوكان

سرویس فرهنگی:

به گزارش بولتن خبری بوکان و به نقل از خبرگزاری ایرنا جشن لك لك ها، از گذشته های دور به عنوان نمادی از آمدن بهار در شهرستان بوكان برگزار می شود.



 این جشن روز سه شنبه با حضور برخی مسوولان استانی و محلی در روستای 'داشبند' بوكان برگزار شد.
در روزگاران بسیار قدیم در مناطق كردستان، زمستان های طولانی و برف سنگین زندگی را بر مردم گله دار و دام هایشان سخت می كرد.
در آن دوران كه مردم در سادگی و بدون امكانات امروزی زندگی می كردند، اغلب توانایی آن را نداشتند كه در فصل تابستان آذوقه كافی برای خود و دام هایشان اندوخته كنند، بنابر این در فصل زمستان سخت در تنگنا بودند.
به این ترتیب، پرورش و نگهداری گوسفندان، كه بزرگترین و گاه تنها سرمایه مردم بود، در فصل زمستان و رساندن آنها به فصل بهار بسیار حیاتی بود و به نوعی افتخار روستائیان و گله داران آن روزگار به حساب می آمد، به همین خاطر در زمستان طولانی برای آمدن فصل بهار روزشماری می كردند.
در زمانهای قدیم، چون بسیاری از مردم سواد خواندن و نوشتن و چگونگی استفاده از تقویم را نداشتند، اغلب از روی نشانه ها و نمادهایی همچون حركت ستارگان و كوچ پرندگان برای خود تقویمی ساخته و فصول گذشته را بر اساس این تقویم ها می شناختند.
لك لك كه از پرندگان كوچ كننده است یكی از نمادهای تقویم روستائیان محسوب می شد، این پرنده زیبا با رسیدن زمستان به نقاط گرمسیر كوچ می كند و به باور مردم منطقه به مكه هم می رود، بنابراین با احترام و علاقه این پرنده را 'حاجی لك لك 'می نامند.
لك لك یا به باور مردم منطقه كردستان همان حاجی لك لك، نخستین پرنده ای است كه با نزدیك شدن بهار به آشیانه تابستانی خود در مناطق سردسیر باز می گردد.
بازگشت این پرنده برای مردم نوید آمدن نوروز، رسیدن فصل بهار پایان یخبندان، دمیدن سبزه و مرتع و نجات مردم و گله هایشان از سرما و یخبندان را در برداشته است.
در منطقه كردستان و به تبع آن بوكان، حاجی لك لك در اواخر بهمن ماه باز می گردد و به همین خاطر مردم، 27 بهمن را روز بازگشت لك لك ها می دانند و به زبان كردی شادی می كنند و می گویند: 'له ك له ك چله برده كا' به معنی 'بازگشت لك لك ها فرا رسیده' كه این، پایان فصل سرما و زمستان را نوید می دهد.
در قدیم هر كسی برای اولین بار درروستا لك لك را مشاهده می كرد با شادی و خرسندی نوید بهار را به دیگران می داد و مردم هم با دیدن لك لك با خوشحالی می گفتند 'حاجی له ك له ك به خیر بی' یعنی 'حاجی لك لك خوش آمدی'.
15تا20روز پس از بازگشت حاجی لك لك یعنی در اواسط اسفندماه كه دیگر سرما و برف رفته و هوا كم كم بهاری می شود، كودكان دور هم جمع می شوند و برای آنها حلوا می پزند.
برای این كار هریك از كودكان مواد لازم برای درست كردن حلوا را آماده می كنند، یكی روغن، یكی آرد و دیگری ماهی تابه و ... را می آورند و خلاصه با مشاركت یكدیگر حلوای حاجی لك لك را می پزند و با صفا و صمیمیت با هم آن را می خورند.
پختن حلوا برای لك لك نشان از نماد همبستگی و مشاركت است، كودكان در هنگام صرف حلوا، این شعر را برای لك لك می خوانند 'له عاسمانی ته به ق ته به ق – ماندونه بی عابا به له ك له ك' یعنی 'ای كه می آیی از آسمان طبق طبق – خسته نباشید با ان قبای ابلق' و یا 'حاجی له ك له ك ده ندوك ته ق ته ق ' یعنی 'حاجی لك لك كه نوكت می كنند تق تق'.
گزارش از : محمد ادیب



طبقه بندی: سرویس محیط زیست،  سرویس فرهنگی، 
ارسال توسط داوود
آرشیو خبرها
نظر سنجی
آیا با ایجاد وبسایت «جــێـژوان» با همان رویه ی وبلاگ مسدود شده، با رعایت همه قوانین تعریف شده ی روزنامه نگاری و وبنگاری حرفه ای موافقید؟



صفحات جانبی
سایت‌های خبری
پیشخوان مطبوعات
خبرهای امروز
انتخاب وبلاگ برتر
همکاران
::خبرگزاری جوان::
مترجم وبلاگ